Als tip voor een volgende keer zou ik de makers graag willen meegeven om het OvJ net zoveel aandacht en diepgang in de zaak te laten steken als de advocaat. OvJ en advocaat krijgen dezelfde gegevens, maar kunnen deze anders interpreteren en ook tegenover elkaar verdedigen. Ik denk dat in dit proces een groot deel van de jury onschuldig heeft gestemd, omdat de advocaat een veel sterker betoog hield, niet omdat dit zozeer de waarheid was (wat het achteraf bleek te zijn). Ik denk dat een hardere strijd tussen advocaat en OvJ ons meer op het verkeerde been had gezet met een meer 50/50 uitkomst en meer naar eigen inzicht.
Dit was voor mij de eerste keer, maar zeker niet de laatste.
Hartelijk dank voor deze mooie alternatief op live toneel. Ik heb enorm genoten van de 3 edities. Voor mij draaide het vooral om hoe ik me daarover voelde, en wat voor effect het op mij had. Bij de eerste editie vond ik het verschrikkelijk om te zien hoe het leven van een vader en zijn dochter redelijk verwoest waren om iets waar zij waarschijnlijk (en later bevestigd) geen schuld in hadden. Ik dacht dat hij onschuldig was, maar ik WILDE vooral dat hij onschuldig zou zijn. Ook verbaasde mij om te merken dat omdat ik de OvJ zo irritant vond, was ik ook geneigd om de verdachte vrij te pleiten (of was het andersom eigenlijk?). De video met de ontknoping vond ik te kort en met weinig detail. Dat is vanaf de tweede editie enorm verbeterd.
Bij de tweede vond ik de forum echt geweldig. Ik zag hoe andere juryleden aan het puzzelen waren, hoeveel details ze zagen die ik had gemist, welke theorieen zij hadden... echt geweldig leuk. Zelf was ik bezig met: eigenlijk zou ik het haar niet kwalijk maken als zij wel de dader was, en ik zou haar toch vrijpleiten. Wat zegt dat over mij eigenlijk? Is dat eerlijk? Ik heb haar dus toch onschuldig gevonden zonder me te ver in verdiepen of zij dit echt was. Ik dacht ook dat zij toch niemand meer zou vermoorden, dus wat is de risico om haar vrij te laten als zij het echt heeft gedaan? Dat is niet hoe het zou moeten, dat weet ik, maar ik ben ook maar een mens... en dat maakt me denken hoe imperfect dit systeem is.
Deze derde editie vond ik leuk, maar ik heb het al een beetje gezien en ik had ook niet zo veel geduld om heel veel hierover na te denken. Misschien speelt ook een rol dat ik nu niet zo veel vrije tijd heb als in vorige edities.
Ik weet niet zeker of ik het nogmaals zal doen, maar ik blijf het wel aanbevelen aan collega’s en vrienden.
In het verhaal komt de reserve-loper helemaal niet meer aan de orde. Alleen aan het slot wanneer Leen beseft dat hij niet weet waar die loper is gebleven.
Jammer dat die loper niet meer voorkomt in het verhaal. Dat had ik namelijk wel verwacht en de loper had op de volgende manier heel mooi ingepast kunnen worden.
Lieke had de reserve-loper van Leen gekregen. Lieke had blijkbaar de loper niet meer bij zich op de dag van de moord. Want anders was die wel gevonden en aan Leen teruggegeven.
Lieke had het erg druk met de voorbereidingen van de musical, dus ze heeft woensdag aan Youssef gevraagd om met de loper de nog ontbrekende rekwisieten te verzamelen.
Dit zou verklaren hoe Youssef in het lokaal van Lieke kon komen (dat normaal op slot zit) om de tekst “Lieke is een drugshoer” op de muur te schrijven.
Op de dag van de moord gaat Youssef met de loper ook naar het lokaal van Nico om het mes terug te pakken. Dat is immers van hem en dat wil hij terug hebben. Toen Jordi en Youssef elkaar bij de kluisjes zien, geeft Youssef het mes aan Jordi. Dat verklaart waarom Youssef 10 minuten te laat bij de doorloop is. En daarom is Youssef tijdens de doorloop zo zenuwachtig en vergeet hij zijn tekst. Want hij weet niet wat Jordi met zijn mes gaat doen en bovendien is hij bang dat uitkomt dat hij het mes weer uit het lokaal van Nico heeft gehaald. (Lieke wist immers dat hij de loper had).
Youssef heeft, toen hij na de doorloop weer buiten de school was, de loper weggegooid. Want als zou blijken dat hij de loper had, zou hij ook verdacht worden.
Ik vind de hierboven beschreven gang van zaken logischer dan dat Nico vergeten zou zijn om zijn lokaal op slot te doen. Altijd als een leraar zijn lokaal verlaat, doet hij zijn lokaal op slot. Dus je zou zeggen dat dat min of meer een automatisme wordt. Bovendien verklaart een en ander waarom die loper nooit meer is teruggevonden.
Heerlijke entertainment. Juist omdat je het moet zien als een theatrale rechtszaak en lekker mee kan gaan in het verhaal. Ik heb me er tussen de feestdagen heerlijk mee kunnen vermaken!
Dit is de tweede editie waaraan ik heb deelgenomen (ook vorig jaar, met de Droommoord). De opzet is erg leuk, de cast is uitmuntend. Wat mij tegenvalt, is de wijze waarop inhoudelijk geoordeeld moet worden. Bij de stemming is het volgende aangegeven: "Binnen deze theatrale online rechtszaak hoeft niet volgens de wetten van het Nederlandse rechtssysteem bewezen te worden of de verdachte veroordeeld kan worden. Sluitend bewijs zou het spelelement wegnemen. De vraag is nu slechts aan u en u alleen! Acht u de verdachte, op basis van dit theatrale proces, schuldig... of niet? Wij wensen u veel wijsheid."
Maar wat het spelelement net zo goed wegneemt, is een dossier dat niet sluitend is. Dat is ook wel te zien aan het percentage dat voor vrijspraak heeft gekozen: bijna iedereen koos daarvoor en dat is statisch natuurlijk een bijzonder relevant gegeven, veel meer dan wanneer de uitkomst 50/50 zou zijn (of ergens in de buurt). Datzelfde idee kreeg ik ook bij de Droommoord van de vorige editie, ook daar werd opvallend veel vrijgesproken. Eerlijk gezegd stemt mij het ook erg positief dat men als jurylid niet "op de gok" gaat veroordelen als het bewijs er gewoon niet is. In deze zaak waren zoveel alternatieve scenario's denkbaar en was er zo weinig technisch bewijs, dat een andere uitkomst dan vrijspraak niet goed denkbaar is.
Ik denk dat de gedachte dat een "sluitend dossier" het spelelement wegneemt onjuist is. Er zijn genoeg zaken waarin bijvoorbeeld voldoende wettig bewijs is, maar waaruit toch niet de overtuiging kan worden getrokken (en in het Nederlandse stelsel hebben we allebei nodig). Ook zijn er genoeg zaken waarin het bewijs en de overtuigingskracht 50/50 is (of beter: 51/49). Dan word je als jury of rechter echt gedwongen op basis van het dossier een oordeel te vellen. Of je voegt een plottwist toe van een verhoor waarbij verdachte onder zware druk gezet is en bekentenis aflegt. Twijfel zat: wettig bewijs is er mogelijk wel, maar is het overtuigend? Hoeveel druk kun je op iemand uitoefenen? Kan leuk beeldmateriaal over gemaakt worden. Kan de advocaat mooi mee aan de haal. Kan een expert ten processe over worden gehoord. Et cetera. Nu wordt in de opzet te veel op twee gedachten gehinkt: het moet zowel een proces zijn (waarvan we allemaal toch willen dat het eerlijk is en dus ook zo stemmen), maar ook een soort Cluedo waarin de jury/rechter de gaten in het bewijs moet dichten op basis van gevoel na het theatrale proces. Al die "karaktergetuigenissen" zijn totaal irrelevant voor de vraag of iemand het gedaan heeft of niet. Kortom, ik denk dat hier nog meer uitgehaald kan worden met een dossier dat échte twijfel biedt. Dan kunnen de OvJ en de advocaat in hun rollen ook veel meer uit de verf komen dan zij nu hebben kunnen doen (ze waren elkaar meer vliegen aan het afvangen dan met het proces bezig). Of het moet echt een Cluedo-opzet worden, maar dan vind ik het niet geheel juist om dat tegen de achtergrond van een strafproces te plaatsen.
Maar goed, ik ben geen regisseur of scenarioschrijver. Ik ben maar een (civielrechtelijke) advocaat. Wellicht kunnen jullie er iets mee; misschien ook niet en nogmaals: de opzet en het idee, en om theater zo naar het scherm te brengen in deze tijden, is echt heel leuk. Neem bij vragen rustig contact op. Pepijn P.s. de rechter draagt in de video's een advocatentoga, geen rechterstoga. Een rechterstoga (en van de OvJ ook, trouwens) is iets luxer uitgevoerd: met zijden banen, die met drie knoopjes op elke schouder vast zitten, en met zijden mouwen. Voor een perfectere uitvoering zou de rechter/OvJ een andere toga moeten dragen dan de advocaat.
Absoluut eens zie ook mijn betoog. Maar misschien is het onze beroepsdeformatie wel (zelf ben ik senior rechercheur) en zien we daarom te veel dingen die anders/beter kunnen. Als leek is het misschien wel veel leuker?
Pepijn zegt dat de midwinternachtmoord op twee gedachten hinkt. Ik zie vier gedachten waarop wordt gehinkt. Dat is: 1. de setting van een strafzaak, 2. Cluedo maar ook 3. Agatha Christie en zelfs 4. Shakespeare is gebruikt als inspiratiebron. Zelf vind ik het van de makers erg meesterlijk dat ze erin zijn geslaagd om dit alles met elkaar te verweven en te verknopen tot een spel waarvan nagenoeg iedereen zegt er plezier aan te hebben beleefd. Complimenten voor de makers, de acteurs en ook een beetje voor 'ons' van de volksjury. Ik heb er namelijk ook erg van genoten om al 'onze' theorieën te lezen, de één al spitsvondiger dan de andere, en om zelf ook aan de hele discussie en dialoog deel te nemen.
Maar ik kan me zeker ook vinden in het idee van Pepijn en Jonkman om er een echte strafzaak van te maken. Ook dan zijn er genoeg interessante vragen met elkaar te bespreken. Ook dan is er zeker sprake van een spelelement, helemaal met Pepijn eens. Je krijgt dan natuurlijk wel een ander spel.
Of je maakt er juist geen strafzaak van te maken en je maakt er een op te lossen mysterie van. Zelf stond ik aanvankelijk op het verkeerde been door het te zien als een strafzaak waardoor ik al heel gauw op de lijn zat of er wel voldoende bewijs was en welke conclusies uit het bewijs getrokken konden of moesten worden. Gaandeweg werd het mij wel duidelijk dat het niet zozeer ging om een rechtszaak maar veel meer om een mysterie. Dan staat de vraag of
Als tip voor een volgende keer zou ik de makers graag willen meegeven om het OvJ net zoveel aandacht en diepgang in de zaak te laten steken als de advocaat. OvJ en advocaat krijgen dezelfde gegevens, maar kunnen deze anders interpreteren en ook tegenover elkaar verdedigen. Ik denk dat in dit proces een groot deel van de jury onschuldig heeft gestemd, omdat de advocaat een veel sterker betoog hield, niet omdat dit zozeer de waarheid was (wat het achteraf bleek te zijn). Ik denk dat een hardere strijd tussen advocaat en OvJ ons meer op het verkeerde been had gezet met een meer 50/50 uitkomst en meer naar eigen inzicht.
Dit was voor mij de eerste keer, maar zeker niet de laatste.
Beste makers van Schuld of onschuld,
Hartelijk dank voor deze mooie alternatief op live toneel. Ik heb enorm genoten van de 3 edities. Voor mij draaide het vooral om hoe ik me daarover voelde, en wat voor effect het op mij had. Bij de eerste editie vond ik het verschrikkelijk om te zien hoe het leven van een vader en zijn dochter redelijk verwoest waren om iets waar zij waarschijnlijk (en later bevestigd) geen schuld in hadden. Ik dacht dat hij onschuldig was, maar ik WILDE vooral dat hij onschuldig zou zijn. Ook verbaasde mij om te merken dat omdat ik de OvJ zo irritant vond, was ik ook geneigd om de verdachte vrij te pleiten (of was het andersom eigenlijk?). De video met de ontknoping vond ik te kort en met weinig detail. Dat is vanaf de tweede editie enorm verbeterd.
Bij de tweede vond ik de forum echt geweldig. Ik zag hoe andere juryleden aan het puzzelen waren, hoeveel details ze zagen die ik had gemist, welke theorieen zij hadden... echt geweldig leuk. Zelf was ik bezig met: eigenlijk zou ik het haar niet kwalijk maken als zij wel de dader was, en ik zou haar toch vrijpleiten. Wat zegt dat over mij eigenlijk? Is dat eerlijk? Ik heb haar dus toch onschuldig gevonden zonder me te ver in verdiepen of zij dit echt was. Ik dacht ook dat zij toch niemand meer zou vermoorden, dus wat is de risico om haar vrij te laten als zij het echt heeft gedaan? Dat is niet hoe het zou moeten, dat weet ik, maar ik ben ook maar een mens... en dat maakt me denken hoe imperfect dit systeem is.
Deze derde editie vond ik leuk, maar ik heb het al een beetje gezien en ik had ook niet zo veel geduld om heel veel hierover na te denken. Misschien speelt ook een rol dat ik nu niet zo veel vrije tijd heb als in vorige edities.
Ik weet niet zeker of ik het nogmaals zal doen, maar ik blijf het wel aanbevelen aan collega’s en vrienden.
Hartelijk dank!
Waar is de loper?
In het verhaal komt de reserve-loper helemaal niet meer aan de orde. Alleen aan het slot wanneer Leen beseft dat hij niet weet waar die loper is gebleven.
Jammer dat die loper niet meer voorkomt in het verhaal. Dat had ik namelijk wel verwacht en de loper had op de volgende manier heel mooi ingepast kunnen worden.
Lieke had de reserve-loper van Leen gekregen. Lieke had blijkbaar de loper niet meer bij zich op de dag van de moord. Want anders was die wel gevonden en aan Leen teruggegeven.
Lieke had het erg druk met de voorbereidingen van de musical, dus ze heeft woensdag aan Youssef gevraagd om met de loper de nog ontbrekende rekwisieten te verzamelen.
Dit zou verklaren hoe Youssef in het lokaal van Lieke kon komen (dat normaal op slot zit) om de tekst “Lieke is een drugshoer” op de muur te schrijven.
Op de dag van de moord gaat Youssef met de loper ook naar het lokaal van Nico om het mes terug te pakken. Dat is immers van hem en dat wil hij terug hebben. Toen Jordi en Youssef elkaar bij de kluisjes zien, geeft Youssef het mes aan Jordi. Dat verklaart waarom Youssef 10 minuten te laat bij de doorloop is. En daarom is Youssef tijdens de doorloop zo zenuwachtig en vergeet hij zijn tekst. Want hij weet niet wat Jordi met zijn mes gaat doen en bovendien is hij bang dat uitkomt dat hij het mes weer uit het lokaal van Nico heeft gehaald. (Lieke wist immers dat hij de loper had).
Youssef heeft, toen hij na de doorloop weer buiten de school was, de loper weggegooid. Want als zou blijken dat hij de loper had, zou hij ook verdacht worden.
Ik vind de hierboven beschreven gang van zaken logischer dan dat Nico vergeten zou zijn om zijn lokaal op slot te doen. Altijd als een leraar zijn lokaal verlaat, doet hij zijn lokaal op slot. Dus je zou zeggen dat dat min of meer een automatisme wordt. Bovendien verklaart een en ander waarom die loper nooit meer is teruggevonden.
Heerlijk om dit spel te spelen.
Wat ik ook zo mooi vindt is de speculaties van mede jury leden.
Ik heb wederom weer genoten.
Tot de volgende schuld of onschuld.
Heerlijke entertainment. Juist omdat je het moet zien als een theatrale rechtszaak en lekker mee kan gaan in het verhaal. Ik heb me er tussen de feestdagen heerlijk mee kunnen vermaken!
Op naar een volgende.
Geachte makers en lezers,
Dit is de tweede editie waaraan ik heb deelgenomen (ook vorig jaar, met de Droommoord). De opzet is erg leuk, de cast is uitmuntend. Wat mij tegenvalt, is de wijze waarop inhoudelijk geoordeeld moet worden. Bij de stemming is het volgende aangegeven: "Binnen deze theatrale online rechtszaak hoeft niet volgens de wetten van het Nederlandse rechtssysteem bewezen te worden of de verdachte veroordeeld kan worden. Sluitend bewijs zou het spelelement wegnemen. De vraag is nu slechts aan u en u alleen! Acht u de verdachte, op basis van dit theatrale proces, schuldig... of niet? Wij wensen u veel wijsheid."
Maar wat het spelelement net zo goed wegneemt, is een dossier dat niet sluitend is. Dat is ook wel te zien aan het percentage dat voor vrijspraak heeft gekozen: bijna iedereen koos daarvoor en dat is statisch natuurlijk een bijzonder relevant gegeven, veel meer dan wanneer de uitkomst 50/50 zou zijn (of ergens in de buurt). Datzelfde idee kreeg ik ook bij de Droommoord van de vorige editie, ook daar werd opvallend veel vrijgesproken. Eerlijk gezegd stemt mij het ook erg positief dat men als jurylid niet "op de gok" gaat veroordelen als het bewijs er gewoon niet is. In deze zaak waren zoveel alternatieve scenario's denkbaar en was er zo weinig technisch bewijs, dat een andere uitkomst dan vrijspraak niet goed denkbaar is.
Ik denk dat de gedachte dat een "sluitend dossier" het spelelement wegneemt onjuist is. Er zijn genoeg zaken waarin bijvoorbeeld voldoende wettig bewijs is, maar waaruit toch niet de overtuiging kan worden getrokken (en in het Nederlandse stelsel hebben we allebei nodig). Ook zijn er genoeg zaken waarin het bewijs en de overtuigingskracht 50/50 is (of beter: 51/49). Dan word je als jury of rechter echt gedwongen op basis van het dossier een oordeel te vellen. Of je voegt een plottwist toe van een verhoor waarbij verdachte onder zware druk gezet is en bekentenis aflegt. Twijfel zat: wettig bewijs is er mogelijk wel, maar is het overtuigend? Hoeveel druk kun je op iemand uitoefenen? Kan leuk beeldmateriaal over gemaakt worden. Kan de advocaat mooi mee aan de haal. Kan een expert ten processe over worden gehoord. Et cetera. Nu wordt in de opzet te veel op twee gedachten gehinkt: het moet zowel een proces zijn (waarvan we allemaal toch willen dat het eerlijk is en dus ook zo stemmen), maar ook een soort Cluedo waarin de jury/rechter de gaten in het bewijs moet dichten op basis van gevoel na het theatrale proces. Al die "karaktergetuigenissen" zijn totaal irrelevant voor de vraag of iemand het gedaan heeft of niet. Kortom, ik denk dat hier nog meer uitgehaald kan worden met een dossier dat échte twijfel biedt. Dan kunnen de OvJ en de advocaat in hun rollen ook veel meer uit de verf komen dan zij nu hebben kunnen doen (ze waren elkaar meer vliegen aan het afvangen dan met het proces bezig). Of het moet echt een Cluedo-opzet worden, maar dan vind ik het niet geheel juist om dat tegen de achtergrond van een strafproces te plaatsen.
Maar goed, ik ben geen regisseur of scenarioschrijver. Ik ben maar een (civielrechtelijke) advocaat. Wellicht kunnen jullie er iets mee; misschien ook niet en nogmaals: de opzet en het idee, en om theater zo naar het scherm te brengen in deze tijden, is echt heel leuk. Neem bij vragen rustig contact op. Pepijn P.s. de rechter draagt in de video's een advocatentoga, geen rechterstoga. Een rechterstoga (en van de OvJ ook, trouwens) is iets luxer uitgevoerd: met zijden banen, die met drie knoopjes op elke schouder vast zitten, en met zijden mouwen. Voor een perfectere uitvoering zou de rechter/OvJ een andere toga moeten dragen dan de advocaat.